05-07-05

Maandag 5 juli 2005 ... the longest day !

Vorig weekend waren er nog Tieltse feesten en binnen 2 weken is er het allergekste en leukste "Zotte Maandag" feest in Pittem. Maar gisteren maandag was er voor de ganse regio helemaal geen reden tot feesten !
Omstreeks 11h00 zondagavond ben ik gaan slapen. Om 1h00 was ik alweer wakker. Een enorme knal, en dag nog enkele luide knallen. Het begin van een furieus onweer. Dan begon het keihard te regenen, ben wakker gebleven en om 1h30 heb ik nog eens naar buiten gekeken. Het water viel echt met bakken uit de hemel.
 
Even na 2 uur was het dan zover, mijn beeper ging af : "een algemene oproep voor wateroverlast". Eens in het arsenaal aangekomen bleef te telefoon maar rinkelen en bleven de oproepen maar binnenkomen.
Na een uur of twee dachten we dat het tegen de ochtend wel ok zou zijn en dat iedereen zou kunnen naar zijn werk gaan maar niets was minder waar.
Het bleef maar gieten en de situatie werd alleen maar erger. Overal waar we stopten om zandzakjes af te leveren of om water weg te pompen, klampten mensen ons aan en vroegen om advies of hulp.
Toen het weer licht werd 's ochtends werd het duidelijk dat we het ergste nog niet gezien hadden. Iedereen liet zijn werkgever verwittigen ( we zijn immers maar vrijwilligers ), dat we niet konden gaan werken.
Ook onze burgemeester was al snel van de partij, niet als het gemeentepersoneel dan ook al van 's nachts hielp met het vullen van zandzakjes !
 
In enkele straten klom het water tot bijna anderhalve meter. Echt ongelooflijk. Zoiets zie je normaal alleen maar op televisie, elders, maar toch niet in je eigen dorp. Veel ellende dus gezien maar ook heel veel solidariteit tussen buren, vrienden, kenissen, familie, enz ... om te helpen en te redden wat er te redden viel. Echt hartverwarmend, ook voor ons als brandweerman is dat een hart onder de riem.
 
Bij sommige mensen liep de frustratie hoog op, wegens niet snel genoeg en niet goed genoeg. Begrijpelijk hoor maar de nood was vele keren groter dan wat wij als brandweerkorps aankonden ( zo'n 300 schadegevallen !!! ). Onze burgemeester besloot dan ook snel de hulp in te roepen van de Civiele Bescherming, maar die waren nagenoeg al allemaal ingezet, behalve nog die van Brasschaat. Ook besliste hij om het rampenplan te laten afkondigen door de gouverneur wat deze dan ook ergens deed.
 
Wij bleven ondertussen maar doorgaan met zandzakjes vullen, aanvoeren, ..., kelders, huizen, garages, bedrijven, enz ... leegpompen en ook mensen uitleg geven, op hun gemak stellen en wat morele steun geven.
 
Pas laat in de namiddag stopte het met regenen en begon het waterpeil eindelijk te zakken.
Iedereen zat er ondertussen fysiek al goed door. Enkel over de middag werd een halfuurtje genomen om snel een warme maaltijd naar binnen te spelen en om wat droge kleren aan te trekken wat we waren constant drijfnat !
 
Zo heeft mijn vrouwtje  ( en dat was ook bij mijn collega's het geval ) droge kleren gebracht. 't Was meer dan nodig.
 
Ook de moraal werd wat minder naarmate de uren vorderden, maar dit had vooral met vermoeidheid te maken. Even na 20h00, na meer dan 18 uur zwoegen zat onze taak erop.
 
Dit heb ik dus nog nooit meegemaakt en ook collega's die al meer dan 30 jaar bij de brandweer zijn hebben zo'n apocaliptische wateroverlast nog nooit gezien. In 12 uur tijd viel in Pittem meer dan 100 liter per vierkante meter ( gemiddelde voor maand juli is 60 liter ).
In de Brugse 100-centrale kregen ze meer dan 3000 oproepen binnen !!! In Pittem alleen zal de schade oplopen tot verschillende miljoenen euro's.
 
Om 21h00 was ik terug thuis. Nog wat nagepraat met het vrouwtje, een verkwikkende douche genomen en nog een heerlijke warme maaltijd naar binnen gewerkt.
 
Dan vlug de wol in en om 5h45 eruit om te gaan werken. Moe en met heel veel stramme spieren.
 
The longest day ... dit moet het echt wel geweest zijn voor ons als brandweerman/vrouw in Pittem.
 
 
 
 
 

21:39 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Wateroverlast op maandag 4 juli 2005

Deze overzicht-foto spreekt boekdelen !

21:04 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-06-05

Nog een foto van de brand van gisterenavond


20:46 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Woensdag 15 juni 2005. Uitslaande woningbrand !

't Was bijna een volle 2 maanden geleden dat we nog eens een algemense oproep hadden gekregen bij de brandweer van Pittem.
 
Misschien maar beter ook want het is altijd wel iemand die dan in de miserie zit !
 
'k Was gisteren omstreeks 22h30 gaan slapen. Mijn vrouwke had maandag haar laatste chemokuur gehad, was al eerder naar bed gegaan, maar probeerde nog wat haar slaap te vatten.
 
Dan om 23h00 hoorde ik een geluid dat ik in bijna 2 maanden niet meer had gehoord. Mijn bieper ging af. Een algemene brandoproep !!
 
Van een bijna in slaap-toestand naar een toestand waatin je lichaam vol adrenaline wordt gepompt. Dat is het gevolg !
 
Vlug een trainingsjas en kousen aan en dan in volle vaart en pyjama naar het arsenaal ( op nauwelijks een enkele honderden meters van mij thuis ).
 
Daar ik eerst was opende ik de deur van het arsenaal. Direct in mijn rug kwamen de volgende brandweermannen binnen. De telefoon rinkelde. Als eerste is het je taak om die op te nemen en te luisteren waar en wand er aan de hand is.
 
Er werd een ontploffing doorgegeven gevolgd door een uitslaande brand in het vroegere "molenhuisje" in de Tieltstraat. Nadat een collega van mij alles op een bord had geschreven rende ik naar mijn kastje en deed mijn interventiekledij aan.
 
Zeer snel ging dat allemaal, ik was zelfs nog mee met de eerste uitruk. Met loeiende sirenes vertrokken we naar de plaats van onheil. We hadden door de korte afstand tussen arsenaal en plaats van brand nauwelijks de tijd om ons perslucht aan te doen. Een aangekomen deden we alles goed aan en maakten we zeker dat alles safe was. Daarna begonnen we langs de achterkant van de woning, waar de brand klaarblijkelijk was ontstaan, de blussen.
 
Al vlug stonden we in een dikke rookwalm en konden we nog nauwelijks een steek voor onze ogen zijn. In het begin stonden we redelijk machteloos, want door de houten constructie van de bovenverdieping breidde de brand zeer snel uit.
 
Het was pas toen we op volle bluskracht waren gekomen en aldus alle middelen werden ingezet dat we de brand onder controle begonnen te krijgen.
 
Omstreeks 11h45 ( drie kwartier dus na de oproep ) hadden we het vuur gedoofd. Wat overbleef was een grotendeels vernielde woning. Muren en dak hadden redelijk stand gehouden, maar binnen was alles totaal verwoest.
 
Zowat alle perluchtflessen waren opgebruikt, niet te verwonderen, want door de intense rook en de duur van de interventie droeg zowat iedereen die in de eerste lijns aanval stond perslucht.
 
Na het bluswerk volgde natuurlijk nog een uitgebreid omruimwerk, want massa's slangen waren uitgerold. Omstreeks 1h30 waren wij terug in het arsenaal. De ploeg die van week was bleef ter plaatse tot 3h00 en moest nog een paar keer nablussen
 
In het arsenaal werd dan nog het nodige kuiswerk aan de persluchtdragers en maskers gedaan en werden er drie persluchtdraagers opnieuw voorzien van nog reserve-persluchtflessen. Dit voor het geval we opnieuw mochten opgeroepen worden.
 
Daarna werd nog een pintje gepakt en wat nagepraat in onze kantine ( lees vergaderzaal ;-) ) Om 3h00 was ik terug thuis en kon ik, na een grondige douche, terug onder de wol kruipen.
 
Het werd een korte nacht, want vandaag was het natuurlijk weer werk-dag.
 
Groeten,
Dolf.
 

20:43 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-06-05

31 mei : een heel bijzondere verjaardag !

Tja, er zijn zo van die dagen, dat alles fantastisch lijkt mee te vallen.

Gisteren 31 mei werd ik 34 jaar, niet zo speciaal ware het niet dat mijn vrouwtje een aantal verrassingen voor mij in petto had.

Het begon 's morgens al goed. Mijn vrouw had 's nachts mijn wekker weggenomen waardoor ik kon uitslapen. Bovendien stelde ze mij voor een dag verlof te nemen want ze had nog een aantal verrassingen in petto. De dag begon alvast met een heerlijk ontbijt en in de voormiddag ben ik nog een 40-tal minuutjes gaan lopen. Daarna een warme douche genomen, de krant gelezen en mij gewoon rustig ontspannen.

't Is al eens iets anders dan elke dag meer dan 3 uur onderweg te zijn om op mijn werk, in Evere, te geraken.

's Middags dan een nieuwe verrassing want we gingen uit eten, waar alweer een nieuwe verrassing op mij zat te wachten, namelijk een bevriend koppel waarmee ik van tijd tot tijd naar de voetbal ga zien in Anderlecht. We hebben overheerlijk getafeld … champagne, foi-gras, een perignon wijntje, lamskroontje van de chef. Man man man , was dat genieten.

Bovendien kreeg ik dan ook nog eens een hele leuke verjaardagskadeau van mijn vrouwtje. Namelijk een jaar-abbonnement voor mijn favoriete voetbalploeg RSC Anderlecht. Schitterend gewoon !

Omstreeks 15h40 terug thuis en om 16h00 kon ik zelf mijn dochterje van school halen. Iets wat ik zelden of nooit kan doen dus zowel mijn kleine schat als de papa zelf waren in de wolken.

En dan omstreeks 17h00 een niet geplande en nog veel mooiere verrassing !!!!!

Mijn petekindje, Dré, was geboren en dat op mijn verjaardag … wat een ongelooflijk toeval !

Het is de eerste keer dat ik Peter wordt, maar dat dit dan uitgerekend op mijn verjaardag moet geboren worden, tja, dat maakt mij wel heel erg blij en fier.

Mijn vrouwtje en ik zijn dan 's avonds nog naar de kersverse mama, papa en Dré gereden. We hebben nog vele glaasjes champagne gedronken en zo de dag kunnen afsluiten op een fantastische manier.

Wel, zo zie je maar, mijn 34e verjaardag zal ik niet snel vergeten !

groeten.


14:29 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

30-05-05

Geen algemene oproepen in mei-maand

Kalm, zeer kalm bij de Pittemse Brandweer ! De maand mei is bijna voorbij en het ziet er naar uit dat we voor het vierde jaar op rij geen grote oproepen zullen hebben in de mei-maand.

Bij de eerste grote hitte hebben we wel verschillende wespen- en bijennesten moeten verwijderen. Maar voor de rest blijft alles kalm op Pittemse bodem.

'k Heb mij ondertussen, samen met 4 andere collega-brandweermannen van Pittem, ingeschreven voor de cursus Korporaal. De lessen vangen aan in september en duren 10 weken. Iedere zaterdag 8 uur les !

Na een jaar stil gelegen te hebben op sportgebied ben ik sedert vorige week begonnen met lopen. Dit heeft 2 redenen. 1) Mijn aantal kilo's ( momenteel meer dan 104 kg ) drastisch verminderen en 2) terug een aanvaardbare fysieke conditie kweken. 'k Ben zelfs zo enthousiast dat ik er een extra blog over heb gemaakt. Dit om mijn loop-prestaties beter op te volgen en in contact te komen met mensen die reeds veel loop-ervaring hebben. De blog heet http://lopen.skynetblogs.be

Tot later.


16:38 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-04-05

Schouwbrand zaterdag 2 april 2005

Vorige zaterdag eindelijk nog eens een oproep gehad. Namelijk een schouwbrand. Gelukkiglijk met bijna geen schade of andere nare gevolgen. 'k Was om 17h00 nog met Justine naar haar eerste watergewennings zwembeurt in Meulebeke geweest. Omstreeks 18h45 was ik terug thuis en de pizza-baguetten die mijn vrouw in de oven had gestoken waren juist klaar. Ik had er één beet van genomen, ik had echt reuzehonger, toen mijn bieper afging. Enkel de groep van week ( 340 ) en de groep met overheden ( 310 ) werd opgeroepen. Ik was eerst in het arsenaal. Dit betekend dat je de telefoon, die op dat moment al rinkelt, opneemt om te informeren waar en wat ! Het betrof dus een schouwbrand in de Paardestraat in Egem. De halfzware autopomp was eerst ter plaatse. Zo konden wij reeds de nodige wateraanvoerlijnen klaarleggen. Enige tijd later was ook de elevator ter plaatse. Ik ging samen met de chef naar boven. We moesten wel wat omzichtig te werk gaan door de aanwezigheid van telefoon en elektriciteitsleidingen. We konden ons tot juist tegen de schoorsteen positioneren. Dan konden we beginnen met de bluswerkzaamheden. Het was wel een zeer hevige schouwbrand, ( een groot deel van de paardestraat stond vol met rook ) waardoor we toch zo'n anderhalf uur bezig geweest zijn met blussen. Omstreeks 21h30 was ik terug thuis en … kon ik eindelijk, na ze opnieuw op te warmen, mijn pizza-baguetten opeten !

Cheers.


11:49 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-03-05

Terug van weggeweest

Nou nou, dat was een tijdje geleden niet ?! Maar er is dan ook vanalles gebeurd de laatste weken waardoor ik er niet toe kwam om nog een iets te posten. Een emotionele rollercoaster, ik heb het er in een vorige post al over gehad, maar de laatste weken waren past echt een emotionele rollercoaster !!

Een zestal weken geleden is een nonkel van mij overleden. Zijn naam was Noel en hij was mijn vaders oudste broer, maar toch amper 70 jaar oud. Eind vorig jaar kreeg hij te horen dat hij kanker had, volledig uitgezaaid, niets meer aan te doen. Hij was een echte levensgenieter geweest en aanvaarde zijn lot. Hij koos ervoor geen chemotherapie meer te ondergaan en rustig thuis uit te doven. Het enige wat hij niet wilde was afzien en dat is redelijk goed gelukt ook. Op 17 februari werd hij begraven. Ik ben er alleen naar toegeweest, mijn vrouw kon het niet aan om te gaan. Ik kan het begrijpen. Ik had het ook best moeilijk op zijn begraving.

Ondertussen had mijn vrouwtje haar laatste kuur van chemotherapie ondergaan. Ze was echt op. Het was dus meer dan tijd dat het gedaan was. Na enkele weken recuperatie mocht ze op 1 maart binnen in het UZ van Leuven. Op 2 maart werd ze geopereerd en werd het kwaadaardig gezwel verwijderd.

Nu, vooral die eerste dag hadden we het beide heel erg moeilijk. Als je zo thuis bent, denk je niet aan en vergeet je merendeel van de tijd hoe ernstig de situatie wel is en hoe ziek ze wel is. Maar eens in het ziekenhuis, bij de prof en zijn assistenten, wordt je weer met de harde realiteit geconfronteerd. Die eerste was echt een superzware dag. Ikzelf bleef in Leuven overnachten zodat ik snel en veel bij mijn schat kon zijn. Na de operatie was Claudia, en ikzelf ook, al veel positiever en optimistisch gestemd. Blij dat ook die stap weer achter de rug is.

Vol goeie moed zijn we dan terug naar huis gekeerd op maandag 7 maart. Ook Justine was dan terug thuis. Arthur kwam pas vrijdag terug. Wat waren we gelukkig dat ons gezinnetje terug samen was.

Ondertussen is dit, jammer genoeg, al weer het geval niet meer ! De eerste nacht sliep Arthur nog goed door. Maar de tweede nacht liet onze schat van straks 9 maanden het afweten. Koorts, huilen, 'k heb zowat gans de nacht opgelopen, tot 4 uur 's morgens, daarna is Claudia ook een paar keer opgeweest. De volgende nachten ging het al niet veel beter. Na bezoek bij de dokter bleek hij een zware keelontsteking te hebben. Met antibiotica en iets tegen de koorts zou het beter moeten gaan, maar het ging alsmaar slechter. Gisteren en eergisteren haalde hij gemakkelijk de 40 graden koorts en kregen we hem niet onder de 38,5 graden. Dit, plus het feit dat we beide verschillende keren per nacht moesten opstaan maakte het ons stillaan onmogelijk.

Gisterennamiddag is Claudia dan samen met een vriendin, met Arthur naar een kinderartsvan het Sint-Andries Ziekenhuis in Tielt geweest.

Haar boodschap was duidelijk : "ofwel zoeken jullie, eventueel via de grootouders, voor een opvang voor jullie kindje, ofwel wordt hij opgenomen in het ziekenhuis." Voor een normaal gezond koppel zou dit al zwaar zijn, maar voor een gezin waarbij mijn vrouwke nog maar pas geopereerd is aan borstkanker is dit echt te veel.

Uiteindelijk is Claudia haar ma bereid gevonden om terug enkele dagen voor Arthur te zorgen. Vorige nacht hebben we eindelijk weer eens goed doorgeslapen. Oef.

Justine vond het helemaal niet leuk dat haar broertje weer weg moest. 'k Heb haar uiteindelijk toch kunnen troosten en haar beloofd dat ze van mij een verassing zal krijgen als ze de komende dagen flink is.

Zo zo, wat een boterham hé !

'k Zou het trouwens bijna vergeten. Momenteel is het zeer kalm bij de brandweer van Pittem. Geen oproepen ! Voor één keer ben ik daar wel zeer gelukkig voor.

Tot later.


12:29 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

08-02-05

maandoefening van vorige zondag

Vorige zondag was er weer een maandoefening.
Om 8h00 was er appel.
De oefening starte pas om 8h30, wat tot wat gekibbel leide bij de manschappen. Reden voor die vertraging was dat de korporaals nog moesten gebriefed worden.
Er werd geoefend aan de sporthal van Pittem.
Het oefenen met de elevator stond deze keer centraal.
Electricientje was er ook. Hij sprak mij wat bemoedigende woorden in n.a.v. de moeilijke tijd die ik doormaak met mijn vrouwke. Het was denk ik de eerste keer dat iemand van mijn persoonlijke dichte & verre vrienden ( neem ze maar allemaal samen ) mij een bemoedigend woordje toesprak. Nou, het deed wel deugd moet ik zeggen. Zelf heeft electricientje ook geen al te leuke periode achter de rug. Het lijkt mij dat mensen die zelf in de miserie zitten of zelf miserie hebben meegemaakt zich best kunnen inleven en meest meedeleven tonen met anderen in de miserie.
( maar dat heb ik eerder al eens gezegd denk ik ;-) )
In ieder geval. Om 10h00 waren we terug in het brandweerarsenaal en was de oefening gedaan. Daarna heb ik nog 2 uur de vergaderzaal (lees kantine) opgehouden. Er werden aardig wat pintjes gedronken maar het werd een al bij al rustige voormiddag.
Tot later.

20:33 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-02-05

Geen oproepen deze week

Deze week geen oproepen gehad. Zo'n goede ouderwetse kalme week in Pittem, dat was alweer een tijdsje geleden. 't Zal maar goed zijn ook zeker want dat betekend dat er niemand in de miserie zat.
 
't Vrouwtje moest deze week voor de voorlaatste keer binnen voor chemo. Ze was opnieuw serieus van de kaart en moest woensdag ook nog heel de dag overgeven. Ze zat effe weer in een dipje maar donderdag en vrijdag was het al een heel stuk beter.
Nu, nog volgende week de laatste dosis en dan is ze daar al van af. De lijdensweg is echter nog niet ten einde. Op 2 maart zal ze geopereerd worden en daarna volgt nog bestraling. Er is echter al een hele weg afgelegd en dat is dan toch al achter de rug !

Morgen is er weer de maandelijkse oefening. Even voor 8h00 moeten we in het brandweerarsenaal zijn en om 8h00 stipt is er eerst appèl. Daarna start de eigenlijke oefening. Tot 10h00 zijn we bezig. Daarna praten we nog wat na in ons vergaderlokaal ( met bar natuurlijk ! ). De groep van week zorgt voor de bediening dus val ik weer in de prijzen want sedert donderdag ben ik weer van week. Nu 't is met plezier gedaan natuurlijk ;-)
 
Tot later.

14:31 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

01-02-05

Droom je ervan om zelf eens brandweerman te spelen ?

Zie link onderaan ! DIT IS JOU KANS !!! GO FOR IT !!!http://clients.wmteam.de/draeger/firefighter_en/index_fmx.php



19:59 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

31-01-05

kalme week, druk sociaal weekend

We hebben een kalme week achter de rug. Geen oproepen.

Mijn weekend daarintegen was voor het eerst sedert maanden weer eens goed gevuld !

Vrijdag, toen ik naarhuis reedt kreeg ik een berichtje van één van onze beste vrienden dat zijn vrouw bevallen was van een tweeling. Redelijk onverwacht want ze was nog maar 7 maandne ver in haar zwangerschap. Daan en Noor, wogen bij de geboorte 960 en 1640 gram. 'k Ben zondagavond gaan zien met mijn vrouw en we waren allebij ferm onder de indruk. Zo'n kleine, lieve levende wezentjes. Ze zagen er zo kwetsbaar.uit, maar toch moet gezegd dat alles momenteel goed gaat. Ze ademen alletwee zelfstandig en er zijn geen complicaties.

Zaterdagavond zijn we gaan eten voor mijn ma haar 60e verjaardag. 't Werd een rustige maar zeer leuke avond. Zondagmiddag moesten we dan weer gaan eten. Het jaarlijkse nieuwjaarsetentje van de VanParysekes ( mijn schoonmoeders kant van de familie ) stond weer op het programma. Met een nog wat te volle maag van de avond ervoor heb ik mij serieus ingehouden. Ook maar beter want de laatste 5 maanden ben ik zo'n 8 kilo bijgekomen. 'k Ben wel vast van plan daar iets aan te doen !

Al drie zondagen op rij ga ik iedere morgen gaan lopen. Nu gaat het nog wat moeilijk maar 'k ben er rostvast van overtuigd dat ik straks zowel de frequentie als de intensiteit zal kunnen opdrijven.

Cheers.


11:52 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

25-01-05

Emotionele rollercoaster

Vorige week donderdag werd mijn ma 60 jaar. Een toch wel unieke gebeurtenis.

Jammer genoeg was mijn ma ziek ( keelontsteking ) en had ze hoge koorts. Dit betekende dat nog Claudia nog ik haar konden bezoeken. Claudia's witte bloedcellen stonden namelijk zeer laag na de laatste chemokuur en dit betekend nagenoeg geen weerstand.

Gelukkiglijk is ze ondertussen genezen en staat het etentje/feestje voor haar verjaardag pas voor nu zaterdag gepland !

Ik heb lange tijd gedacht dat ik alles goed onder controle had. Zeker als ik de verhalen hoorde ( depressief worden, niet meer gaan werken, geen zin meer hebben in niets, problemen in de relatie ) van sommige partners van mensen met kanker.

Niets van dat bij mij. Ik ga, voorlopig welliswaar maar 4/5, normaal gaan werken, presteer bijna aan 100% zoals het moet, ik zet al eens een stapje in de wereld, een voetbalmatch een waterpolomatch, een interventie bij de brandweer, enzovoort. Ik kan bovendien nog steeds lachen en genieten van het leven. Mijn aangeboren optimisme en relativeringsvermogen zijn daar de oorzaak van.

Toch heb ik de laatste weken het gevoel dat ik meer en meer op een emotionele rollercoaster kom te zitten. Iedereen heeft zo zijn licht golvende ups en down maar ik merk dat mijn ups en downs steeds intenser en extremer worden. Soms heb ik de laatste tijd ook het gevoel dat ik de dingen niet echt beleef maar het gevoel heb dat ik naar een slechte B-film zit te kijken.

Ik begin mij net zoals mijn ma dat al heeft van in het begin ( en Claudia ook denk ik ) steeds meer te erger aan mensen rondom mij die stomme uitspraken doen of die ik niet echt graag heb. Bizar, dat had ik in het begin niet. Misschien is dit een stuk uit frustratie en onmacht ten opzichte van mijn situatie.

Tja, ik probeer er in alle geval rustig bij te blijven en zie wel hoe ik verder evolueer.

Groetjes.


12:30 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-01-05

De eerste brandoproep van het jaar 2005 is een feit !

Vanmorgen omstreeks 5h45 werd ik gewekt door het alarmsignaal van mijn bieper. Het betrof een algemene brandoproep.

Vlug uit met bed gestapt, mijn training en dikke kousen aangedaan en naar beneden gelopen.

Dan de auto in en zo snel mogelijk ( en zo veilig mogelijk !!! ) naar het arsenaal.

Onze nog steeds geblesseerde collega Jurgen L. stond al aan de ingangsdeur. Ik kwam juist aan, na mijn schoonbroer.

In het arsenaal kregen we te horen dat het ging over een uitslaande brand in een serre/opslagplaats.

Alle wagens reden uit, ik was zoals gewoonlijk mee met de eerste uitruk, onze halfzware autopomp.

Voor één keer had ik geen perslucht aan. Bij aankomst hielp ik mee de eerste slangen uitrollen zodat kon begonnen worden met blussen en aanvoer van water.

Daarna hielp ik mee blussen.

Zowat de ganse constructie werd vernield.

De schade binnenin was zeer groot, ondermeer een personenauto en een heftruck die binnen stonden gingen in vlammen op. Ook de glazen constructie was zwaar beschadigd.

Een huis dat vlakbij stond liep geen schade op. Een grote koelcel binnen in de serre/opslagplaats konden wij vrijwaren.

Onze elevator konden we voor de eerste keer inzetten en deze heeft ook meteen zijn nut bewezen.

Na ongeveer een uur was de brand onder controle.

Om 7h40 was ik terug thuis. Mijn vrouw maakte mijn boterhammekes klaar voor op het werk en na een verfrissende douche was ik om 8h05 alweer de baan op.

Om 9h38 was ik al op mijn werk in Antwerpen, wel nog file gehad vanaf Haasdonk vanwege een ongeval met een vrachtwagen ter hoogte van Antwerpen-West.

Zo, een drukke ochtend dus, die al bij al goed is afgelopen. Want immers brand snel onder controle en zo woonhuis kunnen vrijwaren + geen gekwetsen !


12:40 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-01-05

Niet aangekondigde brandoefening

Gisterenavond zijn mijn collega's en ikzelf wel goed beetgenomen.

Elke donderdagavond is er tussen 20h00 en 22h00 oefening voor de groep van week en ook de andere brandweermannen die zich kunnen vrijmaken gaan dan oefenen.

Ik was thuis, want 'k moest helpen bij mijn vrouw in de winkel

De gewone oefening betrof een radio-communicatie oefening, waarbij onze halfzware autopomp, tankwagen, elevator en kleine materiaal wagen zich begeven naar de uithoeken van ons grondgebied Pittem-Egem, telkens met een bezetting van 2 a 3 personen.

Dan omstreeks 20h30 kwam de algemene brandoproep binnen, namelijk een woningbrand.

Het betrof geen echte brandoproep maar een oefening waarvan wij, niet op voorhand, op de hoogte waren.

De verspreide wagens spoeden zich zo snel mogelijk naar de woningbrand, welliswaar met minimale bezetting.

Zijn die thuis zaten, spoeden zich ook zo snel mogelijk naar het arsenaal. Eerste probleem, slechts 1 grote materiaalwagen nog aanwezig. Daar zijn wij met 4 personen ingesprongen en vertrokken. De kleine materiaalwagen die op oefening was kwam op dat moment ook aan in het arsenaal om de andere brandweermannen op te pikken.

Ondertussen kwam de halfzware autopomp als eerste aan op de "zogezegde" woningbrand. In deze wagen steken 4 perluchtdragers … maar in dit geval dus niemand om ze aan te doen. Daarop kregen alle wagens de oproep om persluchttoestellen aan te doen. In de grote matriaalwagen konden wij beschikken over één persluchtdrager. Toen wij aankwamen, zo'n 4 a 5 minuten later, ( de elevator en tankwagen ook reeds aanwezig ) was er reeds een blusopstelling en waren mijn collega's al aan het blussen.

Nog een collega van mij heeft dan ook een persluchtdrager ( uit de reeds aanwezige halfzware autopomp ) aangedaan en samen met mij zijn we de woning binnen gegaan om 3 aanwezige slachtoffers te bevrijden.

Collega Johny had het huis vol rook gestoken zodat het toch een beetje echt leek.

Bij aankomst aan de woning had iedereen zowat direct door dat er niets aan de hand was, maar de oefening vond ik op zich toch wel geslaagd omdat het was een ongewone situatie ( 4 voertuigen met weinig bezetting verspreid over grondgebied ) waardoor wij vooral in het begin wat moesten improviseren

Bovendien kwamen door de ongewone situatie ook enkele gebreken naar boven waar wij dus kunnen uit leren.

Daarna heb ik nog een pintje of drie gedronken met de collega's in 't arsenaal. Rond 23h00 was ik terug thuis. Mijn vrouw had de slaap nog niet kunnen vatten en we hebben nog wat bijgepraat over de oefening.

Je ziet, het moet niet altijd echt branden, vooraleer wij wat actie kunnen beleven hé !


10:48 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

12-01-05

Rustige dag

Tja, inderdaad een rustige dag. Op woensdag ben ik, zolang mijn vrouw ernstig ziek is, thuis van mijn werk. Dan hou ik de winkel van mijn vrouw open en help ik wat in het huishouden.
 
Nog steeds geen oproepen gehad deze week en straks, morgenavond, ben ik weer week af. Stilte voor de storm zeggen ze dan altijd ... maar één iets moeten we als brandweerman altijd in gedachten zijn
"Be carefull what your wishing for" !! Zoals de brandweermannen in New York ons geleerd hebben !

22:19 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-01-05

Overgeven en nog eens overgeven.

'k Ben nog twee dagen van week en nog steeds geen oproepen gehad.
't Ziet er dus naar uit dat het weeral eens een kalme week zal worden.
 
Mijn vrouwke heeft vandaag haar laatste chemokuur gekregen van de voorlaatste chemo-cyclus. Ze zag er weer erg getekend uit, je zou van minder !
Overgeven, overgeven en nog eens overgeven. Vanavond was het weer heel wat erger dan de vorige chemo-kuren.
Nu, we leven op hoop en binnen een drietal weken start ze aan haar laatste chemo-cyclus met nog twee chemo-kuren. Dan is ze eindelijk verlost van deze reeds zeer zware beproeving.
 
De kindjes, Justine en Arthur, zijn gelukkiglijk in goede handen. Justine is bij oma Mieke en Arthur bij tante Petra. Dat is voor ons beiden toch ook al een hele geruststelling.
 
tot later.

21:27 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

10-01-05

Nieuwjaarswensen

Nou, het is hier de laatste dagen inderdaad wat stil geweest, maar het eindejaar en begin nieuwjaar is traditioneel een moment waarbij ik meer tijd besteed in Real Life dan op 't internet.
 
Bovendien is mijn PC ook een 3-tal dagen "out" geweest !
 
Nu, ik wil jullie alvast een gelukkig, voorspoedig en vooral gezond 2005 toewensen !!
 
Wat ik vooral geleerd heb in 2004 ? Wel, er zijn veel dingen die een mens gelukkig kunnen maken, even of voor langere tijd. Ik geloof echter ook in een soort natuurlijk evenwicht. Je kan niet heel je leven altijd gelukkig zijn, geluk hebben, meeval hebben. Volgens mij houden geluk en ongeluk, voorspoed en tegenspoed elkaar perfect in evenwicht ... zo heb ik ook mogen ervaren.
 
Twee dingen in 2004 waren heel tekenend voor mij.
Allereerst de geboorte van Arthur op 26 juni 2004. Ons tweede kindje en nu na zes maanden echt een schat van een baby ! We hadden al een meisje van 4 jaar ondertussen, dus je kan wel zeggen dat ons koningswens is uitgekomen.
Ten tweede, 18 augustus 2004, de dag dat mijn vrouw officieel vernam dat ze borstkanker had ! Ondertussen is ze bijna doorheen haar chemo-kuur. Straks wacht nog een operatief ingrijpen en bestraling. Ik moet zeggen dat de dagen na 18 augustus 2004 zo wat de donkerste moeten geweest zijn in mijn 33 levensjaren.
 
Dus, zoals ik al zij, geluk en ongeluk houden elkaar in evenwicht.
Ben ik door mijn persoonlijke ervaringen in 2004 nu minder gelukkig ? Nee.
Ben ik meer gaan aanvoelen, beseffen, weten wat het leven nu  juist is ? Ja.
 
Voor 2005 hoop ik dan ook dan ik geluk zal kennen, maar dan in zeer milde vorm, dan weet ik immers dat het ongeluk dat mij mogelijks in 2005 te wachten staat ook mild zal zijn !
 
Vele optimistische nieuwjaarsgroeten,
Dolfke.

12:44 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-12-04

Oproep op 2e kerstdag

Hoi.
Vorig jaar hadden we een oproep op kerstavond, dit jaar dus op 2e kertdag.
 
Ik ben juist terug thuis want even voor 20h00 hadden we een algemene brandoproep.
'k Had juist Arthur in mijn handen en ging zijn pyjama aandoen, toen mijn beeper afging.

Bij aankomst in het arsenaal bleek het om een brandoproep te gaan voor het bedrijf "Neon Elite".

'k Was mee met de eerste uitruk, samen met mijn schoonbroer.
( Meer dan 210 kg eerste aanvalslinie ... dat kan tellen !  )

Het bleek om een loos alarm te gaan wat betreft Neon Elite. Er was inderdaad wel rookontwikkeling, maar dat kwam van een afval verbrandingstoestel in de buurt, dat zeer hevig aan het roken was.
De politiediensten kwamen ter plaatse en deden de nodige vaststellingen.

Wij konden nadat mijn schoonbroer het vuur in het afvalverbrandingstoestel had geblust terug naar het arsenaal.

Na een pintje te hebben genuttigd in het arsenaal ging ik terug naar huis. Daar had Arthur ondertussen zijn pyjama aan en had hij zijn melk al opgedronken.
 
'k Heb onze kleine schat nog kunnen in bed stoppen. Eind goed al goed dus !!
 
O ja, aan iedereen een vrolijk kerstfeest toegewenst, gezellige eindejaarsdagen en een goed 2005 !!!


21:32 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-12-04

De kerstmarkt van vorige zondag !

Nou, nou, eindelijke ben ik er nog eens terug. Dinsdag was mijn laatste dag op 't werkt en thuis, bij Claudia is het superdruk in de winkel zodat ik nog geen tijd gehad heb om iets te posten. Maar uitstel is bij mij zeker geen afstel hoor.
 
De Kerstmarkt, tja, ik wou er wel veel over vertellen, maar in feite kan het ook heel kort.

15h00 opening Kerstmarkt te Pittem.
15h30 gemiddeld promillage 0.30
16h00 gemiddeld promillage 0.40
16h30 gemiddeld promillage 0.50
17h00 gemiddeld promillage 0.60

17h30 gemiddeld promillage 0.70
 
Enne, vergeet niet dat ik hier over een gemiddelde spreek hé, vrouwen en kinderen meegerekend natuurlijk !
 
18h00 gemiddeld promillage 0.80
 
En nu begint de ambiance er echt in te komen, er heerst een gezellig sfeertje, er wordt gedronken, gedanst, gezongen, enz ...
 
18h30 gemiddeld promillage 1.00
19h00 gemiddeld promillage 1.20
19h30 gemiddeld promillage 1.40
20h00 gemiddeld promillage 1.60
20h30 gemiddeld promillage 1.60
 
Op dat moment, wetende dat ik de dag erna moest gaan werken, is bij mij het licht uitgegaan. Ik ben naar boven bij mijn vrouwken geweest en zo'n klein uurtje later lag ik in zeer diepe (alcohol)slaap
 
21h00 gemiddeld promillage 1.80
21h30 gemiddeld promillage 2.00
 
De ambiance stijgt ten top en velen krijgen het nu zeer moeilijk !
 
22h00 gemiddeld promillage 2.05
22h30 gemiddeld promillage 2.10
 
Mijn vrouw probeert mij nu wakker te maken omdat de muziek nog wat luid stond, maar ik was met geen stokken meer wakker te krijgen !
 
23h00 gemiddeld promillage 2.15
23h30 gemiddeld promillage 2.15
 
Er wordt geen vooruitgang meer geboekt en de laartste jenevers worden opgedronken, de kerstmarkt is voorbij !  
 















22:02 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-12-04

Ik wordt Peter !!!

Ik heb , en 't was al een tijdje geleden, weer eens een super intens weekend achter de rug.

Vrijdagavond begon het nog rustig, samen met mijn collega nog de laatste 2 posten gedaan om steungeld voor de brandweer op te halen. Daarna nog een pintje gedronken in café 't Oud Gemeentehuis en tenslotte nog een rustige en gezellige avond thuis bij vrouw en kroost.

Zaterdag ben ik goed in actie geschoten ! De hele dag buiten geholpen op ons plein om de kertmarkt van zondag voor te bereiden. Dan om 18h40 vertrokken naar Kortemark waar we waren uitgenodigd op een etentje bij onze choclatier Francis en zijn (zwangere) vrouw Mieke. Ook Lieve, een zeer goede vriendin van Mieke, en haar man Francky waren uitgenodigd. Die Lieve, had al enkele dagen, weken aangevoeld, dat wij ,niet zomaar waren uitgenodigd. Ik daarentegen sta niet stil bij al die dingen en was mij dus ook van geen kwaad bewust. Na enkele glaasjes champagne en wat overheerlijke warme hapjes, toverde Mieke plots enkel kerstkadeautjes tevoorschijn. Eerst een aardigheidje voor Claudia en dan nog een aardigheidje voor Lieve, maar bij haar zat er een kerskaart, nou noem het maar brief. Wat er instond winst ik niet direct, maar je zag direct dat ze héél erg geëmotioneerd was. In de brief werd namelijk gevraagd of zij meter wilde worden van de toekomstige zoon/dochter van Francis en Mieke ! Lieve was zéér vereerd, had het zelfs een beetje verwacht en aanvaarde het aanbod.

En nog was mijnen frank, of moet ik nu zeggen eurocent, niet gevallen hoor …… blind als ik ben voor dergelijke dingen !

Dan kregen Francky en ikzelf ook een kerstkadeautje. Eerst terug een aardigheidje voor Francky en dan ook een aardigheidje, nou ja … een fles champagne kan je al niet zomaar een aardigheidje meer noemen hé, voor mij met ook voor mij een kerstkaart/brief. En, geloof het of niet, nog had ik het niet door.

Toen begon ik te lezen, en dan pas drong het echt tot mij door. Francis en Mieke vroegen mij als Peter voor hun toekomstig kindje. Dit vond ik gewoon echt de MAX, fantastisch, geweldig ! Dit had ik echt niet verwacht en dat maakte de verrassing natuurlijk des te groter en des te mooier.

Ik heb natuurlijk aanvaard en om eerlijk te zijn ben ik echt wel fier dat ik straks Peter mag zijn van hun klein boeleke.

Daarna zijn we opnieuw verder gegaan met aperitieven, daarna volgde nog fondu en twee overheerlijke taarten. Al vond ik de ene taart wel veel lekkerder dan de andere … was het door de paarswitte schijn … of iets anders … wie zal het zeggen.

Het werd dus gewoonweg een supergezellige avond waarbij wij, dankzij de toekomstige meter en hare man, ook een supergezellig nieuw koppel hebben leren kennen.

We waren natuurlijk wel laat thuis …. 2u00 en ik moest er alweer vroeg uit voor de kerstmarkt … meer daarover … morgen, want mijn vingers beginnen pijn te doen !



16:01 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

17-12-04

Noodweer op komst !

Er worden rukwinden voorpspeld tot 110km/h
 
Ik zit momenteel nog op mijn werk in Antwerpen ( ja , ik neem nu 5 minuutjes pauze ! ), dus straks wordt het weer opletten geblazen op weg naar huis. Ik vind het altijd zéér gevaarlijk rijden bij dergelijke weersomstandigheden.
 
Ondertussen is zowat de hele regio rond Pittem/Roeselare/Kortrijk opgeroepen voor wateroverlast. Misschien dat ik dus nog in actie mag treden vanavond. Wie weet ?! Eerst veilig thuis geraken !
 
Op de website van first-response kan je alvast meevolgen op deze link !
http://www.first-response.be/phpBB2/viewtopic.php?t=18592

16:46 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-12-04

Rustige midweekdag.

Zo weer een dagje thuis geweest. Zo kan de vrouw wat bekomen van gisteren en hou ik dan haar winkel van confiserie, doopsuiker en overheerlijke pralines, open.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik er na al die jaren nog steeds niet kan vanblijven .... van de pralines natuurlijk ! :-)
 
Vandaag ook weer geen oproepen gehad ... 't is nog geen 24h00 natuurlijk, maar 't zal vast wel rustig blijven in onze landelijke gemeente.
Morgenavond ben ik weer van week af.
 
 
 
 
 
 

20:12 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-12-04

Hier ben ik nog eens, op een koude dinsdagavond

Eindelijk ben ik hier nog eens terug. Het weekend is voorbij gevlogen en is nog lange tijd blijven nazinderen.
Bij de Pittemse brandweer bleef alles kalm. We kregen tot nu toe, maar één oproep met onze sectie, namelijk het binnenbreken van een woning, zaterdagvoormiddag om 11h05. Buren, hadden namelijk rijkswacht en 100 opgebeld, omdat bij een oudere persoon, rolluiken naar beneden bleven en die persoon ook niet opendeed toen ze rondkwamen met zijn middagmaal.
 
Ook bij aanbellen en op ramen en deuren kloppen van politie kwam geen reactie. Dan werd maar beslist de brandweer van Pittem in te schakelen. Een zijruit op de 1e verdieping werd stukgeslagen, waarna 2 brandweermannen en 2 politieagenten de woning konden betreden.
Gelukkiglijk was er niets ernstig aan de hand. De man lag gewoon te slapen in zijn bed. De ambulanciers deden nog een checkup van de persoon in kwestie, maar alles leek ok.
Gewoon overslapen dus !
 
Mijn zaterdag holde aan snel tempo door. Omstreeks 16h00 werd ik opgepikt door mijn Anderlecht-maten. Ik hoef het u niet uit te leggen zeker maar zaterdagavond werd het een fantastisch feest ! Toen Brugge onverdiend 0-1 voor kwam was het dolle pret bij de meegereizde FCB-supporters. Aan de Anderlecht-kant werd ietwat gelaten toegekeken.
Ik kreeg direct verschillende sms-berichtjes op mijn gsm van enkele brandweercollega's en mijn schoonbroer. Kwestie van nog  eens goed in de verf te zetten dat Club Brugge 0-1 voor stond.
 
Tijdens de rust dronken we 2 stevige pinten, spraken elkaar moet in en hoopten dat de Anderlecht spelers dit ook deden in de kleedkamers. En wat een 2e helft kregen we te zien !!!!! Yves Vanderhaeghe deed het Anderlecht stadium voor het eerst ontploffen. Daarna volgde een stormloop naar het Brugse doel .... het werd opvallend stil in het vak naast mij bij de fans van FCB. Op zo'n 5 minuten voor het einde gebeurde het. Aruna plaatste zijn zoveelste dribbel op links, zetten Simons in de wind en paste breed naar Jestrovic.
Die knalde de 2-1 zege binnen. Dat is zowat het laatste dat ik mij herinner van zaterdagavond. Het stadium ontplofte, totale euforie, vreugde, hysterie, complete ambiance; uitzinnige taferelen, niemand wist nog waar hij was, iedereen omhelzde elkaar !!!
 
.... ik had mij in lange tijd niet meer zo gelukkig gevoeld !
 
De rest van de avond werd één lange feestroes die eindigde laat 's nachts in café 't Oud Gemeentehuis ( notabene een supporterslokaal van FCB ! ). Samen met de "vijand" werd nog een pint gedronken en nagepraat over de wedstrijd.
 
Zondag werd ik half verdoofd wakker, 's avonds met het Claudia en de 2 kindjes nog naar de kerstmarkt geweest in Tielt om met de vrienden van de waterpolo enkele dobbel-palms te consumeren.
 
Maandag ben ik dan met een glimlach van hier in Pittem tot in Kontich naar mijn werk vertrokken !
 
Vandaag is de feestroes weer voorbij. Mijn vrouwken moest weer binnen voor haar chemokuur. Ze ligt hier nu wat te slapen in de zetel naast mij. De kindjes zijn bij mijn schoonma en schoonzus. Niet zo leuk, maar alles hebben we over opdat Claudia weer zou genezen.
 
We zijn op goede weg ... maar hebben nog een lange weg te gaan.
 
slaapwel.
 
 
 
 
 

20:38 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-12-04

Donderdagavond-oefening BW Pittem

Gisterenavond was er weer brandweeroefening van 20h00 tot 22h00. Het was kuisavond. Om de 3 weken is het kuisavond en moeten wij ons arsenaal eens goed onderhanden nemen.
Deze keer hebben wij ons toegelegd op de toiletten en de vergaderruimte ( lees kantine ).
 
Niemand van ons ziet er naar uit naar zo'n "kuis-oefening", maar met zo'n Barbara-feest die bij iedereen nog in het lijf ging, onze nachtelijk brandoproep van dinsdag en de bijna vriestemperaturen buiten was iedereen toch relatief blij dat hij binnen kon blijven.
 
'k heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook mijn kastje ( daarin hangt/ligt onze interventiekledij die wij aantrekken als wij opgeroepen worden ) eens wat op te kuisen en op te fleuren. Een fotoken van mijn dochter Justine ( getrokken op school met op de achtergrond een kleine brandweerwagen ) hangt nu aan de binnenkant van mijn kastdeur. Aan de buitenkant heb ik een tekening van Justine opgehangen.
Welke tekening ? Wel, wat had je gedacht .... een brandweer-ladderwagen met aan het stuur papa Christophe.
 
O ja, nog dit, ik ben van week .... dus misschien mogen jullie hier de komende dagen nog tal van interventie-verslagen lezen.
 
groeten,
Dolfke.
 
 
 

12:43 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-12-04

Vannacht brandoproep gekregen !

Lang geleden dat mijn beeper nog eens 's nachts is afgegaan. Deze nachts was het dus weer zover. Een brandoproep, gelukkiglijk zonder veel erg want enkel in de keuken had het heel even heftig gebrand op en rond een elektrisch kookplaten.
Er stond nogal wat gerief op de kookplaten en blijkbaar moet één van die platen nog hebben aangelegen.
 
'k Was mee me de eerste uitruk ( wagen die eerst vertrekt naar een interventie en die bij een brandoproep de eerste aanval of verkenning uitvoert ) samen met nog 5 andere collega's.
De benedenverdieping ging vol rook toen we aankwamen. Met 4 brandweermannen, uitegrust met perslucht, zijn we binnengegaan, hebben we de "oorzaak" gevonden in de keuken en alle nog smeulende resten naar buiten gebracht. Daarna hebben we het huis ook terug weer rookvrij gemaakt met onze ventilor.
 
Zo zo, eind goed al goed, maar 't is toch elke keer weer verschieten hoor. Om 23h15 zat ik in bed ( had juist nog een berichtje gepost hier ;-) ) en om 00h55 kreeg ik de oproep binnen.
Ik moet juist in mijn diepste slaap geweest zijn, was wat versuft, maar al snel pompte de adrenaline door mijn lijf. Vlug nog iets warms boven mijn pyjama aangetrokken en daarna zo snel als mogelijk naar het arsenaal.
't Viel mij op dat 90% van de manschappen in pyjama was .... ja dat heb je met die oproepen 's nachts hé !
 
 

09:34 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-12-04

Vandaag weer zonder de kinderen thuis

Mijn vrouwtje moest vandaag weer naar de dagkliniek voor haar chemotherapie.
Onze kindjes, Justine en Arthur slapen dan niet thuis.
Ik mis ze, maar morgen zijn ze weer terug, dus no problem !
 
Het is ook geen zicht om een doodzieke of overgevende mama te zien.
 
Morgen ben ik thuis om mijn vrouwken te helpen.
 
Donderdag ben ik weer van week. Misschien dat ik dan weer wat oproepen op mijn palmares zal kunnen schrijven ... wie weet ?
 
'k Zit met één oog naar de voetbal te kijken, Anderlecht weeral ne keer goed op hun doos in de Champions League. Wat steken die toch allemaal uit dit seizoen ?!
 
Zaterdag ga ik voor de eerste keer dit seizoen weer eens kijken. De topper tegen een Club Brugge is altijd iets om naar uit te kijken.
 
Zo, tot later dan maar eens weer.
 
 

22:32 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Hier nog enkele foto's van het ongeval op 5 december 2004

Het betreft hier een zeer druk kruispunt waar jaarlijks verschillende ongevallen gebeuren.
De aanleg van een rond punt op deze plaats staat op de planning.

12:40 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Hier nog enkele foto's van het ongeval op 5 december 2004

Je ziet ook enkele van mijn collega's staan, maar ikzelf was er dus niet bij.
 
Enkel de ploeg van week werd opgebiept.

12:37 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-12-04

Twee dagen later ...

Het barbara-feest was weer eens een schitterend gebeuren. Veel ambiance, plezier, goeie toespraken van onze commandant & Burgemeester, een schitterende ontvangst 's morgens met een overheerlijk ontbijt en een al even schitterend avondfeest met een suppertoffe doop van onze twee nieuw benoemde brandweermannen Rob & mijn schoonbroer jurgen.
 
's Morgens efkens consternatie toen de groep van week een oproep binnenkreeg. Eerst leek het niet erg, gewoon opkuisen wegdek, geen geklemde personen. Naderhand bleek wel dat een 84 jarig slachtoffer overleden is op weg naar het ziekenhuis. Altijd beu om zoiets te horen.
 
Gisteren, natuurlijk niets gepost. The day after, weet je wel ! Schorre stem van veel te veel sigaren en misschien een klein beetje te veel alcohol ;-)
Wel proberen genieten van mijn dochter die haar sinterklaas-kadootjes in ontvangst mocht nemen. Dat is mij aardig gelukt !
 
't Was heel erg mistig toen ik vanavond naar huis toe reed. Nu nog steeds.
Hopelijk gebeuren er geen zware ongevallen vanacht !
 
groetjes,
Dolfke
 
 
 
 

22:38 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |