02-12-04

Mijlpalen in het leven !

Hallo, hier ben ik terug met een foto van ons arsenaal, heel toepasselijk in de winter genomen !

Er zijn zo van die momenten in het leven waar je vaak aan terugdenkt. Meer zelfs, er zijn van die mijlpalen, waarbij je precies weet, waar je was, wat je deed, op het moment dat het gebeurde.

Voor de generatie voor mij moeten dat zeker de moord op Kennedy, de maanlanding en de eerste overwinning van Eddy Merckx in de Tour geweest zijn.

Meer recente gebeurtenissen zoals het overlijden van Prinses Lady Diana en dood van Koning Boudewijn staan ook bij velen in het geheugen gegrift !

Ikzelf, als individu en brandweerman heb ook zo van die mijlpalen.

11 september 2001 ! Meer moet ik niet zeggen zeker. Als ik mijn ogen sluit en mij terugplaats naar die dag kan ik alles, ieder detail, nog zeer levendig voor mijn geest halen. Net alsof het gisteren pas gebeurd is ! Vele van onze Amerikaanse collegae ( meer dan 200 ! ) zijn toen om het leven gekomen. Echt verschrikkelijk vond ik dat en nu nog steeds trouwens.

In 1993 ben ik trouwens al eens in NY geweest en heb toen ook de WTC-torens bezocht. Echt een adembenemend zicht daarboven … en dan te weten dat mensen daar als levende ratten in de val zaten, ik krijg er nog koude rillingen van !

Ik zat op mijn werk in Antwerpen toen mijn vrouw mij opbelde, zij was zelf opgebeld en had de televisie openstaan, ik hoorde de vertwijfeling, ongeloof en ontzetting in haar stem ! Ikzelf kon bijna niet vatten wat ze mij vertelde, ik bleef maar zeggen, herhaal dat nog eens, wat gebeurd er juist. Bangelijk !

Op onderstaande link kan je een overzicht vinden van alle slachtoffers van de aanslagen van 11 september 2001. Het is een zeer complete lijst met gedetailleerde informatie over elk van de slachtoffers.

http://edition.cnn.com/SPECIALS/2001/memorial/lists/by-na...

Een tweede mijlpaal en nog veel indringender voor mij persoonlijk, was de Ramp in Gellingen op 30 juli 2004 ! Veel indringender dan 11 september omdat het zeer dicht bij huis gebeurde.

Ieder moment kan mijn bieper afgaan, kunnen wij voor een geval staan, die ons het leven kan kosten. Met ieder moment bedoel ik 24 uur op 24, 7 dagen op 7.Als brandweerman beseffen ik nog beter, dan vele anderen, dat je van iedere dag, ieder uur, ieder moment moet genieten ! De ramp in Gellingen was erg zwaar om dragen, ook voor brandweermannen in het verre Pittem. Trouwens, een zelfde hoofd-transportleiding voor gas van Fluxys , loopt ook door Pittem. Ik mag er niet aan denken !

Maar we we blijven als brandweerman volharden, de voldoening om mensen te kunnen helpen is 1000 keer groter dan de schrik voor mogelijk gevaren. Bovendien hebben we allemaal een degelijke opleiding genoten en staat onze eigen veiligheid op de 1e plaats tijdens een interventie.

Een derde mijlpaal, jammer genoeg, voor mij en vooral mijn vrouw, Claudia, was het slechte nieuws die mijn vrouw kreeg op 18 augustus 2004. Ons enthousiasme over de geboorte van ons tweede kindje, Arthur, werd op die dag serieus verpest. Bij Claudia werd toen een kwaadaardig gezwel in haar borst vastgesteld. De wereld stond enkele dagen volledig stil toen. 11 September en Gellingen waren toen héél ver weg. Ik lag toen persoonlijk ook wat in de knoop met mijn taak als brandweerman. Mijn bieper heeft een maand afgelegen. Ik kon de gedachte dat mij iets zou overkomen tijdens een interventie, terwijl mijn zieke vrouw zou achterblijven met 2 kindjes, niet aan.Ondertussen, na aandringen van schoonbroer, die ook bij de brandweer is, en na aandringen van Claudia zelf, ben ik weer 100% paraat ! Ik kan de knop, als dat ding afgaat, weer 100% omdraaien, de adrinaline laten stromen, en niet denken aan wat zou kunnen gebeuren.

Ondertussen zit Claudia halverwege de chemotherapie en is de tumor al flink gekrompen.

Er staan ons echter nog zware momenten te wachten. Operatie, bestraling, eventueel reconstructie.dus we ( en vooral mijn vrouwken ) hebben nog een lange weg af te leggen maar we zijn alletwee heel erg strijdvaardig en hopen echt dat alles straks weer in orde komt..

Bovendien hebben we ook heel veel steun van vrienden en familie, echt hartverwarmend ! Nu leer je pas ook je echte vrienden kennen, en zij die het in feite niet echt menen. Soms komt de hulp ook uit onverwachte hoek. Mensen die we vroeger nauwelijks kenden, maken nu voor altijd deel uit van ons leven.

Ik kan je trouwens iedereen die dit leest gerust stellen. Lachen en genieten kunnen we nog allebei. Zeker nu, is dit niet altijd even gemakkelijk, maar het lukt wel. Waarschijnlijk is dit het resultaat van onze jarenlange ervaring als levensgenieters !

CU



14:55 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Sterkte! Ik wens jullie allevier erg veel sterkte tijdens deze toch wel moeilijk periode. Blijf hopen, Claudia slaat zich er wel door !
Ook een dikke proficiat met je blog !

Gepost door: An | 02-12-04

De commentaren zijn gesloten.