26-12-04

Oproep op 2e kerstdag

Hoi.
Vorig jaar hadden we een oproep op kerstavond, dit jaar dus op 2e kertdag.
 
Ik ben juist terug thuis want even voor 20h00 hadden we een algemene brandoproep.
'k Had juist Arthur in mijn handen en ging zijn pyjama aandoen, toen mijn beeper afging.

Bij aankomst in het arsenaal bleek het om een brandoproep te gaan voor het bedrijf "Neon Elite".

'k Was mee met de eerste uitruk, samen met mijn schoonbroer.
( Meer dan 210 kg eerste aanvalslinie ... dat kan tellen !  )

Het bleek om een loos alarm te gaan wat betreft Neon Elite. Er was inderdaad wel rookontwikkeling, maar dat kwam van een afval verbrandingstoestel in de buurt, dat zeer hevig aan het roken was.
De politiediensten kwamen ter plaatse en deden de nodige vaststellingen.

Wij konden nadat mijn schoonbroer het vuur in het afvalverbrandingstoestel had geblust terug naar het arsenaal.

Na een pintje te hebben genuttigd in het arsenaal ging ik terug naar huis. Daar had Arthur ondertussen zijn pyjama aan en had hij zijn melk al opgedronken.
 
'k Heb onze kleine schat nog kunnen in bed stoppen. Eind goed al goed dus !!
 
O ja, aan iedereen een vrolijk kerstfeest toegewenst, gezellige eindejaarsdagen en een goed 2005 !!!


21:32 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-12-04

De kerstmarkt van vorige zondag !

Nou, nou, eindelijke ben ik er nog eens terug. Dinsdag was mijn laatste dag op 't werkt en thuis, bij Claudia is het superdruk in de winkel zodat ik nog geen tijd gehad heb om iets te posten. Maar uitstel is bij mij zeker geen afstel hoor.
 
De Kerstmarkt, tja, ik wou er wel veel over vertellen, maar in feite kan het ook heel kort.

15h00 opening Kerstmarkt te Pittem.
15h30 gemiddeld promillage 0.30
16h00 gemiddeld promillage 0.40
16h30 gemiddeld promillage 0.50
17h00 gemiddeld promillage 0.60

17h30 gemiddeld promillage 0.70
 
Enne, vergeet niet dat ik hier over een gemiddelde spreek hé, vrouwen en kinderen meegerekend natuurlijk !
 
18h00 gemiddeld promillage 0.80
 
En nu begint de ambiance er echt in te komen, er heerst een gezellig sfeertje, er wordt gedronken, gedanst, gezongen, enz ...
 
18h30 gemiddeld promillage 1.00
19h00 gemiddeld promillage 1.20
19h30 gemiddeld promillage 1.40
20h00 gemiddeld promillage 1.60
20h30 gemiddeld promillage 1.60
 
Op dat moment, wetende dat ik de dag erna moest gaan werken, is bij mij het licht uitgegaan. Ik ben naar boven bij mijn vrouwken geweest en zo'n klein uurtje later lag ik in zeer diepe (alcohol)slaap
 
21h00 gemiddeld promillage 1.80
21h30 gemiddeld promillage 2.00
 
De ambiance stijgt ten top en velen krijgen het nu zeer moeilijk !
 
22h00 gemiddeld promillage 2.05
22h30 gemiddeld promillage 2.10
 
Mijn vrouw probeert mij nu wakker te maken omdat de muziek nog wat luid stond, maar ik was met geen stokken meer wakker te krijgen !
 
23h00 gemiddeld promillage 2.15
23h30 gemiddeld promillage 2.15
 
Er wordt geen vooruitgang meer geboekt en de laartste jenevers worden opgedronken, de kerstmarkt is voorbij !  
 















22:02 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-12-04

Ik wordt Peter !!!

Ik heb , en 't was al een tijdje geleden, weer eens een super intens weekend achter de rug.

Vrijdagavond begon het nog rustig, samen met mijn collega nog de laatste 2 posten gedaan om steungeld voor de brandweer op te halen. Daarna nog een pintje gedronken in café 't Oud Gemeentehuis en tenslotte nog een rustige en gezellige avond thuis bij vrouw en kroost.

Zaterdag ben ik goed in actie geschoten ! De hele dag buiten geholpen op ons plein om de kertmarkt van zondag voor te bereiden. Dan om 18h40 vertrokken naar Kortemark waar we waren uitgenodigd op een etentje bij onze choclatier Francis en zijn (zwangere) vrouw Mieke. Ook Lieve, een zeer goede vriendin van Mieke, en haar man Francky waren uitgenodigd. Die Lieve, had al enkele dagen, weken aangevoeld, dat wij ,niet zomaar waren uitgenodigd. Ik daarentegen sta niet stil bij al die dingen en was mij dus ook van geen kwaad bewust. Na enkele glaasjes champagne en wat overheerlijke warme hapjes, toverde Mieke plots enkel kerstkadeautjes tevoorschijn. Eerst een aardigheidje voor Claudia en dan nog een aardigheidje voor Lieve, maar bij haar zat er een kerskaart, nou noem het maar brief. Wat er instond winst ik niet direct, maar je zag direct dat ze héél erg geëmotioneerd was. In de brief werd namelijk gevraagd of zij meter wilde worden van de toekomstige zoon/dochter van Francis en Mieke ! Lieve was zéér vereerd, had het zelfs een beetje verwacht en aanvaarde het aanbod.

En nog was mijnen frank, of moet ik nu zeggen eurocent, niet gevallen hoor …… blind als ik ben voor dergelijke dingen !

Dan kregen Francky en ikzelf ook een kerstkadeautje. Eerst terug een aardigheidje voor Francky en dan ook een aardigheidje, nou ja … een fles champagne kan je al niet zomaar een aardigheidje meer noemen hé, voor mij met ook voor mij een kerstkaart/brief. En, geloof het of niet, nog had ik het niet door.

Toen begon ik te lezen, en dan pas drong het echt tot mij door. Francis en Mieke vroegen mij als Peter voor hun toekomstig kindje. Dit vond ik gewoon echt de MAX, fantastisch, geweldig ! Dit had ik echt niet verwacht en dat maakte de verrassing natuurlijk des te groter en des te mooier.

Ik heb natuurlijk aanvaard en om eerlijk te zijn ben ik echt wel fier dat ik straks Peter mag zijn van hun klein boeleke.

Daarna zijn we opnieuw verder gegaan met aperitieven, daarna volgde nog fondu en twee overheerlijke taarten. Al vond ik de ene taart wel veel lekkerder dan de andere … was het door de paarswitte schijn … of iets anders … wie zal het zeggen.

Het werd dus gewoonweg een supergezellige avond waarbij wij, dankzij de toekomstige meter en hare man, ook een supergezellig nieuw koppel hebben leren kennen.

We waren natuurlijk wel laat thuis …. 2u00 en ik moest er alweer vroeg uit voor de kerstmarkt … meer daarover … morgen, want mijn vingers beginnen pijn te doen !



16:01 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

17-12-04

Noodweer op komst !

Er worden rukwinden voorpspeld tot 110km/h
 
Ik zit momenteel nog op mijn werk in Antwerpen ( ja , ik neem nu 5 minuutjes pauze ! ), dus straks wordt het weer opletten geblazen op weg naar huis. Ik vind het altijd zéér gevaarlijk rijden bij dergelijke weersomstandigheden.
 
Ondertussen is zowat de hele regio rond Pittem/Roeselare/Kortrijk opgeroepen voor wateroverlast. Misschien dat ik dus nog in actie mag treden vanavond. Wie weet ?! Eerst veilig thuis geraken !
 
Op de website van first-response kan je alvast meevolgen op deze link !
http://www.first-response.be/phpBB2/viewtopic.php?t=18592

16:46 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-12-04

Rustige midweekdag.

Zo weer een dagje thuis geweest. Zo kan de vrouw wat bekomen van gisteren en hou ik dan haar winkel van confiserie, doopsuiker en overheerlijke pralines, open.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik er na al die jaren nog steeds niet kan vanblijven .... van de pralines natuurlijk ! :-)
 
Vandaag ook weer geen oproepen gehad ... 't is nog geen 24h00 natuurlijk, maar 't zal vast wel rustig blijven in onze landelijke gemeente.
Morgenavond ben ik weer van week af.
 
 
 
 
 
 

20:12 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-12-04

Hier ben ik nog eens, op een koude dinsdagavond

Eindelijk ben ik hier nog eens terug. Het weekend is voorbij gevlogen en is nog lange tijd blijven nazinderen.
Bij de Pittemse brandweer bleef alles kalm. We kregen tot nu toe, maar één oproep met onze sectie, namelijk het binnenbreken van een woning, zaterdagvoormiddag om 11h05. Buren, hadden namelijk rijkswacht en 100 opgebeld, omdat bij een oudere persoon, rolluiken naar beneden bleven en die persoon ook niet opendeed toen ze rondkwamen met zijn middagmaal.
 
Ook bij aanbellen en op ramen en deuren kloppen van politie kwam geen reactie. Dan werd maar beslist de brandweer van Pittem in te schakelen. Een zijruit op de 1e verdieping werd stukgeslagen, waarna 2 brandweermannen en 2 politieagenten de woning konden betreden.
Gelukkiglijk was er niets ernstig aan de hand. De man lag gewoon te slapen in zijn bed. De ambulanciers deden nog een checkup van de persoon in kwestie, maar alles leek ok.
Gewoon overslapen dus !
 
Mijn zaterdag holde aan snel tempo door. Omstreeks 16h00 werd ik opgepikt door mijn Anderlecht-maten. Ik hoef het u niet uit te leggen zeker maar zaterdagavond werd het een fantastisch feest ! Toen Brugge onverdiend 0-1 voor kwam was het dolle pret bij de meegereizde FCB-supporters. Aan de Anderlecht-kant werd ietwat gelaten toegekeken.
Ik kreeg direct verschillende sms-berichtjes op mijn gsm van enkele brandweercollega's en mijn schoonbroer. Kwestie van nog  eens goed in de verf te zetten dat Club Brugge 0-1 voor stond.
 
Tijdens de rust dronken we 2 stevige pinten, spraken elkaar moet in en hoopten dat de Anderlecht spelers dit ook deden in de kleedkamers. En wat een 2e helft kregen we te zien !!!!! Yves Vanderhaeghe deed het Anderlecht stadium voor het eerst ontploffen. Daarna volgde een stormloop naar het Brugse doel .... het werd opvallend stil in het vak naast mij bij de fans van FCB. Op zo'n 5 minuten voor het einde gebeurde het. Aruna plaatste zijn zoveelste dribbel op links, zetten Simons in de wind en paste breed naar Jestrovic.
Die knalde de 2-1 zege binnen. Dat is zowat het laatste dat ik mij herinner van zaterdagavond. Het stadium ontplofte, totale euforie, vreugde, hysterie, complete ambiance; uitzinnige taferelen, niemand wist nog waar hij was, iedereen omhelzde elkaar !!!
 
.... ik had mij in lange tijd niet meer zo gelukkig gevoeld !
 
De rest van de avond werd één lange feestroes die eindigde laat 's nachts in café 't Oud Gemeentehuis ( notabene een supporterslokaal van FCB ! ). Samen met de "vijand" werd nog een pint gedronken en nagepraat over de wedstrijd.
 
Zondag werd ik half verdoofd wakker, 's avonds met het Claudia en de 2 kindjes nog naar de kerstmarkt geweest in Tielt om met de vrienden van de waterpolo enkele dobbel-palms te consumeren.
 
Maandag ben ik dan met een glimlach van hier in Pittem tot in Kontich naar mijn werk vertrokken !
 
Vandaag is de feestroes weer voorbij. Mijn vrouwken moest weer binnen voor haar chemokuur. Ze ligt hier nu wat te slapen in de zetel naast mij. De kindjes zijn bij mijn schoonma en schoonzus. Niet zo leuk, maar alles hebben we over opdat Claudia weer zou genezen.
 
We zijn op goede weg ... maar hebben nog een lange weg te gaan.
 
slaapwel.
 
 
 
 
 

20:38 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-12-04

Donderdagavond-oefening BW Pittem

Gisterenavond was er weer brandweeroefening van 20h00 tot 22h00. Het was kuisavond. Om de 3 weken is het kuisavond en moeten wij ons arsenaal eens goed onderhanden nemen.
Deze keer hebben wij ons toegelegd op de toiletten en de vergaderruimte ( lees kantine ).
 
Niemand van ons ziet er naar uit naar zo'n "kuis-oefening", maar met zo'n Barbara-feest die bij iedereen nog in het lijf ging, onze nachtelijk brandoproep van dinsdag en de bijna vriestemperaturen buiten was iedereen toch relatief blij dat hij binnen kon blijven.
 
'k heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook mijn kastje ( daarin hangt/ligt onze interventiekledij die wij aantrekken als wij opgeroepen worden ) eens wat op te kuisen en op te fleuren. Een fotoken van mijn dochter Justine ( getrokken op school met op de achtergrond een kleine brandweerwagen ) hangt nu aan de binnenkant van mijn kastdeur. Aan de buitenkant heb ik een tekening van Justine opgehangen.
Welke tekening ? Wel, wat had je gedacht .... een brandweer-ladderwagen met aan het stuur papa Christophe.
 
O ja, nog dit, ik ben van week .... dus misschien mogen jullie hier de komende dagen nog tal van interventie-verslagen lezen.
 
groeten,
Dolfke.
 
 
 

12:43 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-12-04

Vannacht brandoproep gekregen !

Lang geleden dat mijn beeper nog eens 's nachts is afgegaan. Deze nachts was het dus weer zover. Een brandoproep, gelukkiglijk zonder veel erg want enkel in de keuken had het heel even heftig gebrand op en rond een elektrisch kookplaten.
Er stond nogal wat gerief op de kookplaten en blijkbaar moet één van die platen nog hebben aangelegen.
 
'k Was mee me de eerste uitruk ( wagen die eerst vertrekt naar een interventie en die bij een brandoproep de eerste aanval of verkenning uitvoert ) samen met nog 5 andere collega's.
De benedenverdieping ging vol rook toen we aankwamen. Met 4 brandweermannen, uitegrust met perslucht, zijn we binnengegaan, hebben we de "oorzaak" gevonden in de keuken en alle nog smeulende resten naar buiten gebracht. Daarna hebben we het huis ook terug weer rookvrij gemaakt met onze ventilor.
 
Zo zo, eind goed al goed, maar 't is toch elke keer weer verschieten hoor. Om 23h15 zat ik in bed ( had juist nog een berichtje gepost hier ;-) ) en om 00h55 kreeg ik de oproep binnen.
Ik moet juist in mijn diepste slaap geweest zijn, was wat versuft, maar al snel pompte de adrenaline door mijn lijf. Vlug nog iets warms boven mijn pyjama aangetrokken en daarna zo snel als mogelijk naar het arsenaal.
't Viel mij op dat 90% van de manschappen in pyjama was .... ja dat heb je met die oproepen 's nachts hé !
 
 

09:34 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-12-04

Vandaag weer zonder de kinderen thuis

Mijn vrouwtje moest vandaag weer naar de dagkliniek voor haar chemotherapie.
Onze kindjes, Justine en Arthur slapen dan niet thuis.
Ik mis ze, maar morgen zijn ze weer terug, dus no problem !
 
Het is ook geen zicht om een doodzieke of overgevende mama te zien.
 
Morgen ben ik thuis om mijn vrouwken te helpen.
 
Donderdag ben ik weer van week. Misschien dat ik dan weer wat oproepen op mijn palmares zal kunnen schrijven ... wie weet ?
 
'k Zit met één oog naar de voetbal te kijken, Anderlecht weeral ne keer goed op hun doos in de Champions League. Wat steken die toch allemaal uit dit seizoen ?!
 
Zaterdag ga ik voor de eerste keer dit seizoen weer eens kijken. De topper tegen een Club Brugge is altijd iets om naar uit te kijken.
 
Zo, tot later dan maar eens weer.
 
 

22:32 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Hier nog enkele foto's van het ongeval op 5 december 2004

Het betreft hier een zeer druk kruispunt waar jaarlijks verschillende ongevallen gebeuren.
De aanleg van een rond punt op deze plaats staat op de planning.

12:40 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Hier nog enkele foto's van het ongeval op 5 december 2004

Je ziet ook enkele van mijn collega's staan, maar ikzelf was er dus niet bij.
 
Enkel de ploeg van week werd opgebiept.

12:37 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-12-04

Twee dagen later ...

Het barbara-feest was weer eens een schitterend gebeuren. Veel ambiance, plezier, goeie toespraken van onze commandant & Burgemeester, een schitterende ontvangst 's morgens met een overheerlijk ontbijt en een al even schitterend avondfeest met een suppertoffe doop van onze twee nieuw benoemde brandweermannen Rob & mijn schoonbroer jurgen.
 
's Morgens efkens consternatie toen de groep van week een oproep binnenkreeg. Eerst leek het niet erg, gewoon opkuisen wegdek, geen geklemde personen. Naderhand bleek wel dat een 84 jarig slachtoffer overleden is op weg naar het ziekenhuis. Altijd beu om zoiets te horen.
 
Gisteren, natuurlijk niets gepost. The day after, weet je wel ! Schorre stem van veel te veel sigaren en misschien een klein beetje te veel alcohol ;-)
Wel proberen genieten van mijn dochter die haar sinterklaas-kadootjes in ontvangst mocht nemen. Dat is mij aardig gelukt !
 
't Was heel erg mistig toen ik vanavond naar huis toe reed. Nu nog steeds.
Hopelijk gebeuren er geen zware ongevallen vanacht !
 
groetjes,
Dolfke
 
 
 
 

22:38 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-12-04

Sint Barbara


22:46 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

't Is bijna zover : BARBARA !!!

'k Heb zojuist nog een lekkere douche genomen en ben er nu helemaal klaar voor.
Ik ga straks vlug in bed, want morgen om 4h45 gaat de wekker al af !
 
Op een moment als nu denkt een brandweerman maar aan één ding : BARBARA !
 
Op zo'n dag als morgen worden de vriendschapsbanden weer eens extra aangehaald en wordt het groepsgevoel weer op en top. Goed maar, want als collega brandweerman moeten we letterlijk voor elkaar door het vuur willen gaan !
 
Kon het toch niet laten nog eens naar het hulpdienstenforum te gaan. De bron bij uitstek voor alles wat met hulpverlening te maken heeft. ( http://www.first-response.be )
15h50 Schoorsteenbrand in Roeselare
19h35 Schoorsteenbrand in Wingene
20h30 Schoorsteenbrand in Tielt
 
De eerste echte kou en 't is weer van dat.
 
't Komt blijkbaar steeds dichter bij Pittem. 't Zal nog niet zijn zeker dat wij vanavond nog opgebiept worden zeker ? ;-)
 
Slaapwel.

22:32 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Foto van het Pittemse brandweerkorps !

Wie vindt Dolfke terug ?!

10:48 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-12-04

23h10 : alles rustig in Pittem

't Is weeral 21h00 ondertussen. Nog geen oproepen vandaag. Soms kan er in zo'n landelijke gemeente als Pittem veel tijd zitten tussen 2 oproepen. Ik hou zelf wat statistieken bij en de langste periode tussen 2 oproepen is 73 dagen ! Dan tel ik wel de algemene oproepen, d.w.z. bij brand, ongeval of andere omvangrijke interventies waarbij iedereen van het Pittemse Brandweerkorps wordt opgeroepen.

Ons korps telt zo'n kleine 30 brandweermannen en 1 brandweervrouw. Wie zoekt, die kan mij terugvinden op de foto hierboven !

De eerstvolgende belangrijke afspraak voor ons als Pittemse brandweermannen is het St-Barbara feest van nu Zaterdag 4 december 2004. Toch wel de belangrijkste dag in het jaar, voor een brandweerman.

Bij ons in Pittem vieren we dat een ganse dag.

Met een groepje hechte vrienden komen we al om 6h00 's morgens samen voor ontbijtkoeken, koffie en ….

Daarna moeten we om 7h15 in ons stamcafé 't Oud Gemeentehuis zijn want daar is het voor iedereen verzamelen geblazen. Na opnieuw een hartverwarmende koffie ( sommigen durven het zelfs al aan om een pint te drinken ) gaan we op weg naar het huis van onze commandant. Daar mogen we binnen gaan voor koffie, bijbehorende hart-verwarmertjes en velen genieten ook al van een eerste sigaar !

Dit is echt altijd een super gezellig moment, waarbij we met gans ons brandweerkorps opeengepakt zitten in de living van onze brandweercommandant. Grappen, grollen, annekdotes, alles passeert de revue.

Daarna is er een mis ter ere van onze heilige St-Barbare.

Om dan weer wat te bekomen van dit religieuze hoogtepunt krijgen we pistolets, koffie en …. u raad het wel zeker in ons stamcafé.

Daarna doen we nog 3 café's in de voormiddag. Meestal in stoet, maar dit jaar met de bus omdat de café's nogal zeer ver van elkaar liggen !

Om 12h00 mogen we in Restaurant "De Passim" zijn. Daar mogen onze vrouwen ons eveneens vervoegen.

Mijn vrouw komt nooit mee eten 's middags. Begrijpelijk want de periode voor Sinterklaas in traditioneel één van de druktste die ze kan hebben in haar winkeltje !!! ( pralines, confiserie en doopsuiker.)

Persoonlijk vind ik dit het saaiste moment. Meestal hebben we al aardig wat pinten gedronken, voel ik mij wat moe, en dan zo'n 3 uur aan tafel zitten dineren … saai ! Gelukkig zijn er de traditionele speeches van Burgemeester en commandant om de boel terug wat op te fleuren.

Daarna volgen nog 3 café's, in stoet. Met in stoet, bedoel ik dat we in rijen van 2 of 3 marcheren, met trommels en trompetblazers. Zorgt wel voor wat hinder voor het verkeer, maar daar trekken wij ons voor één keer niets van aan.

's Avonds volgt dan als kers op de taart, het avondfeest. Telkens weer dolle ambiance en de doop van onze bleukes ( nieuwe brandweermannen/vrouwen ) die in het voorbije jaar benoemd zijn.

Dit jaar zie ik er echt naar uit omdat mijn schoonbroer moet gedoopt worden. 't Is nogal ne fellen, ( zoals ik zeker ?! ), dus dat beloofd vuurwerk !!!

CU !


23:07 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Mijlpalen in het leven !

Hallo, hier ben ik terug met een foto van ons arsenaal, heel toepasselijk in de winter genomen !

Er zijn zo van die momenten in het leven waar je vaak aan terugdenkt. Meer zelfs, er zijn van die mijlpalen, waarbij je precies weet, waar je was, wat je deed, op het moment dat het gebeurde.

Voor de generatie voor mij moeten dat zeker de moord op Kennedy, de maanlanding en de eerste overwinning van Eddy Merckx in de Tour geweest zijn.

Meer recente gebeurtenissen zoals het overlijden van Prinses Lady Diana en dood van Koning Boudewijn staan ook bij velen in het geheugen gegrift !

Ikzelf, als individu en brandweerman heb ook zo van die mijlpalen.

11 september 2001 ! Meer moet ik niet zeggen zeker. Als ik mijn ogen sluit en mij terugplaats naar die dag kan ik alles, ieder detail, nog zeer levendig voor mijn geest halen. Net alsof het gisteren pas gebeurd is ! Vele van onze Amerikaanse collegae ( meer dan 200 ! ) zijn toen om het leven gekomen. Echt verschrikkelijk vond ik dat en nu nog steeds trouwens.

In 1993 ben ik trouwens al eens in NY geweest en heb toen ook de WTC-torens bezocht. Echt een adembenemend zicht daarboven … en dan te weten dat mensen daar als levende ratten in de val zaten, ik krijg er nog koude rillingen van !

Ik zat op mijn werk in Antwerpen toen mijn vrouw mij opbelde, zij was zelf opgebeld en had de televisie openstaan, ik hoorde de vertwijfeling, ongeloof en ontzetting in haar stem ! Ikzelf kon bijna niet vatten wat ze mij vertelde, ik bleef maar zeggen, herhaal dat nog eens, wat gebeurd er juist. Bangelijk !

Op onderstaande link kan je een overzicht vinden van alle slachtoffers van de aanslagen van 11 september 2001. Het is een zeer complete lijst met gedetailleerde informatie over elk van de slachtoffers.

http://edition.cnn.com/SPECIALS/2001/memorial/lists/by-na...

Een tweede mijlpaal en nog veel indringender voor mij persoonlijk, was de Ramp in Gellingen op 30 juli 2004 ! Veel indringender dan 11 september omdat het zeer dicht bij huis gebeurde.

Ieder moment kan mijn bieper afgaan, kunnen wij voor een geval staan, die ons het leven kan kosten. Met ieder moment bedoel ik 24 uur op 24, 7 dagen op 7.Als brandweerman beseffen ik nog beter, dan vele anderen, dat je van iedere dag, ieder uur, ieder moment moet genieten ! De ramp in Gellingen was erg zwaar om dragen, ook voor brandweermannen in het verre Pittem. Trouwens, een zelfde hoofd-transportleiding voor gas van Fluxys , loopt ook door Pittem. Ik mag er niet aan denken !

Maar we we blijven als brandweerman volharden, de voldoening om mensen te kunnen helpen is 1000 keer groter dan de schrik voor mogelijk gevaren. Bovendien hebben we allemaal een degelijke opleiding genoten en staat onze eigen veiligheid op de 1e plaats tijdens een interventie.

Een derde mijlpaal, jammer genoeg, voor mij en vooral mijn vrouw, Claudia, was het slechte nieuws die mijn vrouw kreeg op 18 augustus 2004. Ons enthousiasme over de geboorte van ons tweede kindje, Arthur, werd op die dag serieus verpest. Bij Claudia werd toen een kwaadaardig gezwel in haar borst vastgesteld. De wereld stond enkele dagen volledig stil toen. 11 September en Gellingen waren toen héél ver weg. Ik lag toen persoonlijk ook wat in de knoop met mijn taak als brandweerman. Mijn bieper heeft een maand afgelegen. Ik kon de gedachte dat mij iets zou overkomen tijdens een interventie, terwijl mijn zieke vrouw zou achterblijven met 2 kindjes, niet aan.Ondertussen, na aandringen van schoonbroer, die ook bij de brandweer is, en na aandringen van Claudia zelf, ben ik weer 100% paraat ! Ik kan de knop, als dat ding afgaat, weer 100% omdraaien, de adrinaline laten stromen, en niet denken aan wat zou kunnen gebeuren.

Ondertussen zit Claudia halverwege de chemotherapie en is de tumor al flink gekrompen.

Er staan ons echter nog zware momenten te wachten. Operatie, bestraling, eventueel reconstructie.dus we ( en vooral mijn vrouwken ) hebben nog een lange weg af te leggen maar we zijn alletwee heel erg strijdvaardig en hopen echt dat alles straks weer in orde komt..

Bovendien hebben we ook heel veel steun van vrienden en familie, echt hartverwarmend ! Nu leer je pas ook je echte vrienden kennen, en zij die het in feite niet echt menen. Soms komt de hulp ook uit onverwachte hoek. Mensen die we vroeger nauwelijks kenden, maken nu voor altijd deel uit van ons leven.

Ik kan je trouwens iedereen die dit leest gerust stellen. Lachen en genieten kunnen we nog allebei. Zeker nu, is dit niet altijd even gemakkelijk, maar het lukt wel. Waarschijnlijk is dit het resultaat van onze jarenlange ervaring als levensgenieters !

CU



14:55 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

01-12-04

Mijn eerste bericht !!!

Hallo iedereen, hier is mijn allereerste bericht op mijn skynet brandweerman-blog.
 
Eerst even mezelf voorstellen. Ik ben Christophe, of zoals ze mij in Pittem noemen Dolf of Dolfke.
Ik ben 33 jaar, gehuwd met Claudia en heb 2 kinderen, Justine die straks 4 jaar zal worden en Arthur die nog maar amper 5 maanden oud is.
Ik woon in het West-Vlaamse en landelijke Pittem dat zo'n kleine 7000 inwoners telt.
Als beroep ben ik programmeur-analist voor een softwarehuis in Wemmel, maar mijn grote passie ( was waterpolo, maar daar ben ik nu mee gestopt ) is de brandweer.
Als vrijwilliger van het Pittemse brandweerkorps kan ik mijn passie ten volle beleven.
 
De oproepen die ik krijg, de mee- en tegenvallers. De dagen, weken zonder oproepen.
Alles zal je hier kunnen lezen.
Iedereen mag gerust zijn commentaar of opmerkingen nalaten, zowel brandweermannen ( en vrouwen ) als anderen !
 
Vandaag alvast geen oproep, maar 't kan nog altijd hé. 't Is lang geleden dat mijn bieper nog eens 's nachts is afgegaan. Dat is altijd ferm verschieten en mijn lijf wordt direct vol adrenaline gepompt ... maar 't blijft dus windstil.
 
't Is maar beter ook zeker, want 't is dan wel altijd iemand die in de miserie zit !
 
Een foto zet ik er later wel eens op !
 
Tot later.
Slaapwel.
 
 

21:52 Gepost door Dolfke | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |